ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1895 – 1944 ตลอดระยะเวลา 49 ปี ของคุณพ่อนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง มีหลายเหตุการที่สำคัญในชีวิตของท่าน เกิดขึ้นในเดือนมกราคม … เรามาดูว่ามีเหตุการณ์ใดบ้าง
คุณพ่อเกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1895 (ล้างบาป 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895)
คุณพ่อเกิดในชุมชนความเชื่อสามพราน ได้รับศีลล้างบาป ณ วัดนักบุญเปโตร สามพราน นครปฐม ได้รับนามนักบุญศีลล้างบาปว่า “เบเนดิกโต” บิดาของท่านชื่อ ยอแซฟ โปชัง และ มารดาชื่อ อักแนส เที่ยง มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน ผู้หญิง 2 คน และ ผู้ชาย 3 คน คุณพ่อเป็นบุตรชายคนโต
รับศีลบวชเป็นสังฆานุกรวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1925
ท่านได้รับศีลบวชเป็นสังฆานุกร ที่บ้านเณรใหญ่ปีนัง

รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์วันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1926
ท่านได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์ ที่วัดอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ โดยพระสังฆราชเรอเน แปร์รอส พร้อมกับเพื่อนอีก 4 องค์ คือ คุณพ่อเลโอนารด์ สิงหนาท (กลิ่น) ผลสุวรรณ, คุณพ่อเฮนรี่ สุนทร วิเศษรัตน์, คุณพ่ออัมบรอซิโอ กิ๊น มิลลุกูล, คุณพ่อปิโอ ถัง ลำเจริญพร

ก้าวแรกในเขตเชียงใหม่ 18 มกราคม ค.ศ. 1931
ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1931 คุณพ่อนิโคลาสเดินทางมาถึงเชียงใหม่ ท่านอาศัยอยู่ในบ้านพักพระสงฆ์ที่สร้างขึ้นบนที่ดินซึ่งมิสซังได้ซื้อไว้ พระสังฆราชลูเซียง ลาก๊อสต์ ได้เขียนประวัติมิสซังเชียงใหม่ และงานบุกเบิกมิสซังเชียงใหม่ในช่วงแรกๆ ไว้ดังนี้…. “การก่อตั้งมิสซังเชียงใหม่: คุณพ่อมิราแบลผู้มีความกระตือรือร้นได้ทำงานร่วมกับพระสงฆ์ไทยองค์หนึ่ง (คุณพ่อนิโคลาส) ซึ่งเป็นพระสงฆ์ที่ใจร้อนรน มีความสามารถในการเทศน์และสอนศาสนาได้ตลอดทั้งวัน และเป็นพระสงฆ์ที่ศรัทธามากด้วย ทันทีที่มิชชันนารีทั้งสองไปถึง ท่านก็รีบดำเนินการก่อสร้างวัดน้อยขึ้นหลังหนึ่ง โดยได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวคริสตัง 2-3 ครอบครัว…”
คุณพ่อถูกจับกุมเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1941
รุ่งขึ้นคือวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1941 คุณพ่อนิโคลาส จึงถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมพร้อมด้วยหัวหน้าครอบครัวคริสตังจำนวน 9 คน โดยนายอำเภอได้ประกาศว่า “ตอนนี้เรารบกับฝรั่งเศสแล้ว พวกนี้ (คริสตัง) เป็นพวกของฝ่ายศัตรูจึงต้องจับกุมด้วย” เจ้าหน้าที่คุมตัวนักโทษทั้งหมดไปที่สีคิ้ว พยายามเกลี้ยกล่อมให้ทิ้งศาสนา… จำเลยทั้ง 9 คนถูกจับในข้อหาที่ว่าเป็น “กบฏภายนอกราชอาณาจักร” ตามมาตราที่ 104/116/111 คุณพ่อนิโคลาสถูกตัดสิน จำคุก 15 ปี
ตามมรณบัตร คุณพ่อเสียชีวิตในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944)
ที่สุดในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1944 ทางเรือนจำได้มีจดหมายมาแจ้งให้ทราบว่าคุณพ่อนิโคลาสได้เสียชีวิตแล้วด้วยโรควัณโรคปอด ก่อนตายคุณพ่อได้ทำพินัยกรรมไว้ฉบับหนึ่ง มอบสิ่งของของท่านให้แก่คุณพ่อเอดรัวด์และคุณพ่อเฮนรี่ ทางเรือนจำได้ส่งพินัยกรรมและสิ่งของนั้นมาให้พระสังฆราชแปร์รอส จากจดหมายฉบับหนึ่งซึ่งพระสังฆราชแปร์รอสเขียนถึงศูนย์กลางของคณะ M.E.P. ที่กรุงปารีส ลงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 มีใจความว่า
“…เราได้สูญเสียพระสงฆ์พื้นเมืององค์หนึ่งในจำนวน 3 องค์ ที่ถูกตัดสินจำคุกโดยไม่มีความผิด คุณพ่อนิโคลาสเป็นพระสงฆ์ที่มีใจร้อนรน มีความกระตือรือร้นกว่าทุกคน เป็นระยะเวลา 8 เดือน ที่ท่านป่วยเป็นวัณโรคอยู่ในโรงพยาบาลของเรือนจำ ท่านได้ทำให้คนกลับใจจำนวน 68 คน และโปรดศีลล้างบาปให้คนใกล้ตาย ผู้ที่ลงโทษตัดสินจำคุกท่านอย่างอยุติ ธรรมคงไม่คาดคิดว่าจะได้รับผลตอบแทนเช่นนี้ ข้าพเจ้าได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้เดือนละครั้งมาเป็นเวลา 1 ปีครึ่งแล้ว ต่อมาข้าพเจ้าและครอบครัว ของคุณพ่อได้รับการปฏิเสธไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยม แต่ข้าพเจ้าสามารถติดต่อกับคุณพ่อและเพื่อนพระสงฆ์ของท่านอีก 2 องค์ในคุก โดยผ่านทางคริสตังที่นำอาหารและเงินจำนวนเล็กน้อยไปให้ท่านในแต่ละเดือน คุณพ่อไม่สามารถพบเพื่อนพระสงฆ์อีก 2 องค์ ซึ่งเป็นนักโทษเช่นเดียวกับท่าน นี่เป็นการเบียดเบียนเพื่อต่อต้านศาสนาคาทอลิกซึ่งยังคงดำเนินต่อมาอีกอย่างรุนแรงที่สุดเป็นระยะเวลา 2 ปี…”


